แอสตาแซนธิน (Astaxanthin) การวิเคราะห์เชิงลึกด้านเคมี กลไกทางชีวภาพ และการประยุกต์ใช้

แอสตาแซนธิน (Astaxanthin) คืออะไร

แอสตาแซนธิน (Astaxanthin; 3,3′-dihydroxy-β,β′-carotene-4,4′-dione) เป็นสารในกลุ่มแซนโทฟิลล์ (xanthophyll) ซึ่งจัดอยู่ในกลุ่มแคโรทีนอยด์ชนิดที่มีออกซิเจนเป็นองค์ประกอบ โครงสร้างดังกล่าวทำให้แอสตาแซนธินมีคุณสมบัติเป็นเม็ดสีสีแดงเข้ม พบได้ทั่วไปในธรรมชาติ โดยเฉพาะในสิ่งมีชีวิตทางทะเล เช่น สาหร่าย แพลงก์ตอน และสัตว์น้ำบางชนิด

แอสตาแซนธินได้รับความสนใจอย่างกว้างขวางในแวดวงวิทยาศาสตร์และอุตสาหกรรมสุขภาพ เนื่องจากมีศักยภาพในการต้านอนุมูลอิสระสูงกว่าสารแคโรทีนอยด์ชนิดอื่น รวมถึงวิตามินอีหลายเท่า คุณสมบัติดังกล่าวส่งผลให้แอสตาแซนธินถูกนำมาศึกษาอย่างต่อเนื่องในด้านชีวเคมี สุขภาพมนุษย์ และโภชนศาสตร์ บทความนี้จึงมุ่งนำเสนอและสังเคราะห์ข้อมูลจากงานวิจัยเรื่อง Astaxanthin: a review of its chemistry and applications (Higuera-Ciapara และคณะ, ค.ศ. 2006) ร่วมกับงานวิจัยสนับสนุนที่เผยแพร่ในช่วงหลัง เพื่อนำเสนอภาพรวมที่ครอบคลุมตั้งแต่โครงสร้างโมเลกุล แหล่งที่มาและกระบวนการสกัด ตลอดจนการประยุกต์ใช้แอสตาแซนธินในอุตสาหกรรมสุขภาพ

โครงสร้างทางเคมีและคุณสมบัติทางกายภาพภาพ

โครงสร้างพื้นฐานของแอสตาแซนธินประกอบด้วยสายโซ่โพลีอีน (Polyene chain) ที่มีพันธะคู่คอนจูเกต 13 พันธะ เชื่อมต่อกับวงแหวนไอโอโนน (Ionone rings) สองวงที่ปลายแต่ละด้าน. ความแตกต่างสำคัญที่ทำให้แอสตาแซนธินมีคุณสมบัติพิเศษคือการมีหมู่ไฮดรอกซิล (-OH) ที่ตำแหน่ง 3 และ 3' และหมู่คีโต (C=O) ที่ตำแหน่ง 4 และ 4' บนวงแหวนไอโอโนน.

สเตอริโอเคมีและไอโซเมอร์

แอสตาแซนธินมีศูนย์กลางไครัล (Chiral centers) สองแห่งที่ตำแหน่ง C-3 และ C-3' ทำให้เกิดคอนฟิกูเรชันไอโซเมอร์ได้ 3 รูปแบบ ได้แก่ (3S, 3'S), (3R, 3'R) และรูปแบบเมโซ (Meso form) คือ (3R, 3'S). การกระจายตัวของไอโซเมอร์เหล่านี้ขึ้นอยู่กับแหล่งกำเนิดตามธรรมชาติเป็นหลัก โดยในสาหร่ายสีเขียว Haematococcus pluvialis ไอโซเมอร์ส่วนใหญ่เป็นชนิด (3S, 3'S) ซึ่งเป็นรูปแบบที่พบมากที่สุดในธรรมชาติและมีความเข้มข้นสูงสุด. ในขณะที่ยีสต์สีแดง Phaffia rhodozyma จะผลิตไอโซเมอร์ชนิด (3R, 3'R) เป็นหลัก. ส่วนแอสตาแซนธินที่ได้จากการสังเคราะห์ทางเคมีมักจะเป็นส่วนผสมราซิมิก (Racemic mixture) ในสัดส่วน 1 : 2 : 1 ของไอโซเมอร์ทั้งสามรูปแบบ.

นอกจากไอโซเมอร์เชิงแสงแล้ว ยังมีไอโซเมอร์เชิงเรขาคณิต (Geometric isomers) ระหว่างรูปแบบ trans (all-E) และ cis (Z) โดยรูปแบบ trans จะมีความเสถียรทางเทอร์โมไดนามิกส์มากกว่าและพบได้ทั่วไปในธรรมชาติ. อย่างไรก็ตาม ในระหว่างกระบวนการผลิตหรือการเก็บรักษาที่ต้องเผชิญกับแสง ความร้อน หรือไอออนของโลหะ แอสตาแซนธินสามารถเปลี่ยนรูปเป็น cis-isomers ได้ ซึ่งอาจส่งผลต่อการดูดซึมและความคงตัวในผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร.

คุณสมบัติทางเคมี (Chemical Properties)	รายละเอียด/ค่า (Values/Details)
สูตรโมเลกุล (Molecular Formula)	C40H52O4
มวลโมเลกุล (Molecular Weight)	596.85 Da
จุดหลอมเหลว (Melting Point)	182 - 183 องศาเซลเซียส
ความสามารถในการละลาย (Solubility)	ละลายได้ดีในไขมันและตัวทำละลายอินทรีย์ ไม่ละลายในน้ำ
ค่า LogP (ความชอบไขมัน)	8.163 - 10.3
ความยาวคลื่นที่ดูดกลืนสูงสุด (λmax)	ประมาณ 480 nm

รูปแบบการเกิดในธรรมชาติ (Forms of Occurrence)

ในธรรมชาติ แอสตาแซนธินสามารถพบได้ใน 3 สภาวะหลัก:

• รูปแบบอิสระ (Free form): พบได้น้อยในธรรมชาติ แต่เป็นรูปแบบหลักในแอสตาแซนธินสังเคราะห์.
• รูปแบบเอสเทอร์ (Esterified form): มักเกิดพันธะเอสเทอร์กับกรดไขมัน เช่น กรดปาลมิติก กรดโอเลอิก หรือกรดลิโนเลอิก พบได้มากในสาหร่าย H. pluvialis และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง. การเป็นเอสเทอร์ช่วยเพิ่มความเสถียรให้กับโมเลกุลจากการถูกออกซิไดซ์.
• รูปแบบซับซ้อนกับโปรตีน (Carotenoprotein complex): พบในเปลือกของกุ้งและปู ซึ่งทำให้เห็นเป็นสีฟ้า น้ำเงิน หรือเขียว และจะเปลี่ยนเป็นสีส้มแดงเมื่อถูกความร้อนซึ่งทำให้โปรตีนเสียสภาพ.

Haematococcus pluvialis: แหล่งผลิตที่ดีที่สุด

สาหร่ายสีเขียว Haematococcus pluvialis ได้รับการยอมรับว่าเป็นแหล่งผลิตแอสตาแซนธินที่มีประสิทธิภาพสูงสุดในเชิงพาณิชย์ โดยสามารถสะสมสารนี้ได้สูงถึง 1.5% - 5% ของน้ำหนักแห้ง โดยกระบวนการผลิตในสาหร่ายเกิดขึ้นเมื่อเซลล์เผชิญกับสภาวะเครียด (Stress conditions) เช่น แสงแดดจัด การขาดแคลนสารอาหาร (โดยเฉพาะไนโตรเจน) ความเค็มสูง หรืออุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น ในสภาวะเหล่านี้ เซลล์จะเปลี่ยนจากระยะเคลื่อนที่สีเขียว (Vegetative stage) ไปเป็นระยะพักตัวสีแดงที่มีผนังเซลล์หนา (Cyst stage หรือ Aplanospore) เพื่อปกป้องออร์แกเนลล์และดีเอ็นเอจากการทำลายของอนุมูลอิสระที่เกิดจากแสง

แหล่งอื่น ๆ ในจุลชีววิทยา

• ยีสต์ Phaffia rhodozyma: เป็นแหล่งที่น่าสนใจเนื่องจากสามารถเพาะเลี้ยงได้ในถังหมักแบบปิดที่ไม่ต้องใช้แสง ช่วยลดความยุ่งยากในการควบคุมสภาวะแวดล้อมเมื่อเทียบกับสาหร่าย แต่อย่างไรก็ตาม ปริมาณแอสตาแซนธินที่ผลิตได้มักจะต่ำกว่าสาหร่าย
• แบคทีเรียและสาหร่ายชนิดอื่น: เช่น Chlorella zofingiensis และ Chlorococcum แม้จะผลิตได้แต่ยังไม่มีบทบาทสำคัญในเชิงพาณิชย์เท่ากับ H. pluvialis.

ตารางแหล่งวัตถุดิบและไอโซเมอร์ (Sources and Isomers)

แหล่งวัตถุดิบ (Sources)	ปริมาณแอสตาแซนธิน (Astaxanthin Content)	ไอโซเมอร์หลัก (Main Isomers)
H. pluvialis (สาหร่าย)	1.5% – 5% (ของน้ำหนักแห้ง)	(3S, 3'S) (มักเป็นเอสเทอร์)
P. rhodozyma (ยีสต์)	0.4% – 0.8% (ของน้ำหนักแห้ง)	(3R, 3'R) (รูปแบบอิสระ)
วัสดุเศษเหลือจากกุ้ง/ปู	ต่ำ (< 0.1%)	หลากหลาย (รูปแบบโปรตีน)
สังเคราะห์ทางเคมี	100% (ความบริสุทธิ์)	1 : 2 : 1 ผสมราซิมิก

เทคโนโลยีการสกัดและกระบวนการผลิต

อุปสรรคสำคัญในการนำแอสตาแซนธินจากสาหร่าย H. pluvialis มาใช้คือ "ผนังเซลล์ที่หนาและแข็งแรง" ในระยะ Cyst. ผนังเซลล์นี้ทำหน้าที่ปกป้องสารภายในเซลล์ ซึ่งระบบย่อยอาหารของมนุษย์และสัตว์ไม่สามารถเจาะเข้าไปได้ ดังนั้น กระบวนการสกัดจึงต้องเริ่มต้นด้วยการทำลายผนังเซลล์ (Cell wall rupture).

วิธีการทำลายผนังเซลล์ (Cell Disruption Methods)

การเลือกวิธีทำลายผนังเซลล์ส่งผลโดยตรงต่อความสามารถในการดูดซึม (Bioavailability) และคุณภาพของผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้าย.

• High-Pressure Homogenization (HPH): เป็นวิธีที่นิยมที่สุดในระดับอุตสาหกรรม โดยการใช้แรงดันสูง (10,000 - 30,000 psi) เพื่อกระแทกเซลล์ผ่านช่องแคบ วิธีนี้สามารถทำลายผนังเซลล์ได้มากกว่า 90%
• Bead Milling: การใช้ลูกปัดแก้วหรือเซรามิกขนาดเล็กปั่นผสมกับสาหร่ายเพื่อใช้แรงขัดสีทำลายผนังเซลล์.
• Enzymatic Lysis: การใช้เอนไซม์ย่อยผนังเซลล์ เช่น Cellulase แม้จะเป็นวิธีที่ช่วยคงสภาพของสารสำคัญได้ดี แต่มีต้นทุนสูงและใช้เวลานาน.
• Deep Eutectic Solvents (DES): เทคโนโลยีใหม่ที่ใช้สารละลายที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมเพื่อสลายโครงสร้างไฮโดรเจนในผนังเซลล์ ผลการวิจัยระบุว่าสามารถสกัดแอสตาแซนธินได้มากกว่า 99% ภายใต้สภาวะที่ไม่รุนแรง (50 °C).

การสกัดด้วยตัวทำละลายและคาร์บอนไดออกไซด์วิกฤต (SFE)

หลังจากทำลายผนังเซลล์แล้ว แอสตาแซนธินจะถูกแยกออกมาโดยใช้ตัวทำละลายอินทรีย์ เช่น เอทานอล หรืออะซิโตน อย่างไรก็ตาม การใช้คาร์บอนไดออกไซด์ในสภาวะเหนือวิกฤต (Supercritical CO₂ Extraction) ได้รับการนำมาใช้อย่างแพร่หลายสำหรับผลิตภัณฑ์เกรดพรีเมียม เนื่องจากไม่ทิ้งสารตกค้างของตัวทำละลายที่มีพิษ และสามารถดำเนินกระบวนการที่อุณหภูมิต่ำเพื่อป้องกันการเสื่อมสภาพของสาร

กลไกทางชีวภาพและความเป็นเลิศในฐานะสารต้านอนุมูลอิสระ

แอสตาแซนธินได้รับการกล่าวถึงว่าเป็น “Super Vitamin E” เนื่องจากมีประสิทธิภาพในการกำจัดอนุมูลอิสระสูงกว่า α-tocopherol ประมาณ 100–500 เท่า ความโดดเด่นดังกล่าวมีที่มาจากคุณลักษณะทางโครงสร้างที่มีความเฉพาะตัว

การจัดเรียงตัวในเยื่อหุ้มเซลล์ (Membrane Orientation)

โมเลกุลของแอสตาแซนธินมีความยาวที่เหมาะสมและมีหมู่ที่มีขั้วอยู่ที่ปลายทั้งสองด้าน ทำให้สามารถจัดเรียงตัวในลักษณะ “ข้ามผ่านเยื่อหุ้มเซลล์” (spanning the cell membrane) โดยส่วนของสายโซ่โพลีอีนที่ไม่มีขั้วจะฝังตัวอยู่ภายในชั้นไขมัน (lipid bilayer) ขณะที่หัวแหวนไอโอโนนซึ่งมีขั้วจะยื่นออกมาที่ผิวของเยื่อหุ้มเซลล์ทั้งด้านในและด้านนอก การจัดเรียงตัวในลักษณะนี้ช่วยให้แอสตาแซนธินสามารถดักจับอนุมูลอิสระได้ทั้งในบริเวณที่ละลายในไขมันและบริเวณที่ละลายในน้ำ ซึ่งแตกต่างจาก β-carotene ที่จัดเรียงตัวขนานอยู่เฉพาะภายในชั้นไขมันเท่านั้น

กลไกการลดการอักเสบและการป้องกันเซลล์

นอกเหนือจากการทำหน้าที่เป็นสารต้านอนุมูลอิสระโดยตรงแล้ว แอสตาแซนธินยังมีบทบาทในฐานะโมเลกุลส่งสัญญาณที่ช่วยปรับเปลี่ยนการทำงานของเซลล์ในหลายระดับ

• การยับยั้ง NF-κB: ช่วยลดการแสดงออกและการผลิตสารก่อการอักเสบ เช่น IL-6, IL-1β และ TNF-α
• การกระตุ้นทางเดิน Nrf2: ส่งเสริมการสร้างเอนไซม์ต้านอนุมูลอิสระภายในร่างกาย เช่น superoxide dismutase (SOD) และ catalase
• การควบคุมการตายของเซลล์ (apoptosis): ช่วยป้องกันการตายของเซลล์ที่เกิดจากความเครียดออกซิเดชัน โดยการปรับสมดุลของโปรตีนในกลุ่ม Bcl-2 และยับยั้งการทำงานของ caspase-3

การประยุกต์ใช้ในมนุษย์และผลการวิจัยทางคลินิก

งานวิจัยด้านสุขภาพของมนุษย์ได้มีความก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว โดยมีการศึกษาจำนวนมากในหลากหลายมิติที่สนับสนุนและยืนยันถึงศักยภาพของแอสตาแซนธินในการป้องกันและการบำบัดโรค

สุขภาพระบบทางเดินอาหารและ Helicobacter pylori

แอสตาแซนธินแสดงบทบาทที่สำคัญในการยับยั้งเชื้อ H. pylori ซึ่งเป็นสาเหตุหลักของโรคกระเพาะอาหารและมะเร็งกระเพาะอาหาร การศึกษาในสัตว์ทดลองพบว่าการได้รับแอสตาแซนธินช่วยลดการเกาะติดของเชื้อและลดระดับการอักเสบของเยื่อบุทางเดินอาหารได้อย่างมีนัยสำคัญ ในระดับคลินิก การศึกษาแบบ double-blind ในผู้ป่วยที่มีภาวะอาหารไม่ย่อย (functional dyspepsia) รายงานว่ากลุ่มที่ได้รับแอสตาแซนธินในขนาด 40 มิลลิกรัมต่อวัน มีอาการกรดไหลย้อนลดลงอย่างชัดเจนเมื่อเทียบกับกลุ่มยาหลอก กลไกที่สำคัญเกี่ยวข้องกับการปรับการตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันจาก Th1 ซึ่งส่งเสริมการอักเสบ ไปสู่ Th2 ซึ่งมีบทบาทในการลดการทำลายของเนื้อเยื่อในกระเพาะอาหาร

สุขภาพหัวใจและหลอดเลือด

แอสตาแซนธินมีบทบาทในการช่วยป้องกันโรคหัวใจและหลอดเลือดผ่านหลายกลไกสำคัญ ได้แก่

• การจัดการระดับไขมัน: การรับประทานแอสตาแซนธินในขนาด 12–18 มิลลิกรัมต่อวัน ช่วยลดระดับไตรกลีเซอไรด์และเพิ่มระดับ HDL-cholesterol (ไขมันดี)
• การป้องกัน LDL oxidation: ช่วยยับยั้งการเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชันของไขมัน LDL ซึ่งเป็นขั้นตอนเริ่มต้นของการก่อตัวของแผ่นคราบไขมันในหลอดเลือด (atherosclerosis)
• การลดความดันโลหิต: ส่งเสริมความยืดหยุ่นของหลอดเลือดและช่วยปรับปรุงการไหลเวียนของเลือด ทำให้ความดันโลหิตอยู่ในระดับที่เหมาะสม

การถนอมดวงตาและระบบประสาท

• สุขภาพดวงตา: แอสตาแซนธินสามารถผ่านด่านกั้นเลือด–เรตินา (blood-retinal barrier) ได้ จึงมีบทบาทในการช่วยป้องกันความเสียหายจากรังสี UV และลดอาการเหนื่อยล้าของดวงตา (asthenopia) ที่เกิดจากการใช้หน้าจอคอมพิวเตอร์เป็นเวลานาน งานวิจัยระบุว่าการได้รับแอสตาแซนธินในขนาด 4–6 มิลลิกรัมต่อวัน ช่วยเพิ่มความสามารถในการปรับโฟกัสของดวงตาได้อย่างมีนัยสำคัญ
• ระบบประสาท: แอสตาแซนธินมีส่วนช่วยป้องกันภาวะสมองเสื่อมและโรคอัลไซเมอร์ โดยลดการสะสมของสารพิษในสมองและลดการอักเสบของเซลล์ไมโครเกลีย (microglia) การศึกษาในผู้สูงอายุพบว่าสารนี้ช่วยส่งเสริมสมรรถภาพด้านการรับรู้และความจำได้อย่างมีนัยสำคัญ

ผิวพรรณและการชะลอวัย (Anti-aging)

ในอุตสาหกรรมเครื่องสำอาง แอสตาแซนธินถูกนำมาใช้ทั้งในรูปแบบการรับประทานและการใช้ภายนอก ผลการศึกษาทางคลินิกยืนยันว่าการรับประทานแอสตาแซนธินในขนาด 4 มิลลิกรัมต่อวัน ช่วยลดเลือนริ้วรอย เพิ่มความยืดหยุ่นของผิว และคงความชุ่มชื้นของผิว โดยการป้องกันการเสื่อมสภาพของคอลลาเจนที่เกิดจากรังสี UV

ตารางปริมาณการบริโภค

สรุปปริมาณที่แนะนำ (Recommended Doses)	วัตถุประสงค์ (Health Goal)	ผลลัพธ์ที่คาดหวัง (Expected Outcomes)
4 - 6มิลลิกรัม/วัน	บำรุงผิวพรรณ/สายตา	ลดริ้วรอย, ลดอาการตาล้า
6 - 12มิลลิกรัม/วัน	สุขภาพหัวใจ/ภูมิคุ้มกัน	ลดการอักเสบ, ปรับสมดุลไขมัน
12 - 20มิลลิกรัม/วัน	ฟื้นฟูสมรรถภาพร่างกาย	ลดความเหนื่อยล้าจากการออกกำลังกาย
40มิลลิกรัม/วัน	ทางเดินอาหาร	บรรเทาอาการกรดไหลย้อน/โรคกระเพาะ

ภาพรวมตลาดโลกและแนวโน้มเชิงพาณิชย์

ตลาดแอสตาแซนธินในระดับโลกมีการขยายตัวอย่างต่อเนื่อง โดยมีแนวโน้มเปลี่ยนผ่านจากผลิตภัณฑ์สังเคราะห์ไปสู่ผลิตภัณฑ์จากธรรมชาติ (natural astaxanthin) มากขึ้น

นวัตกรรมการกำหนดตำรับ (Formulation Innovation)

เนื่องจากแอสตาแซนธินมีความไวต่อแสงและออกซิเจน อุตสาหกรรมจึงให้ความสำคัญกับการพัฒนาเทคโนโลยีการเก็บกัก (encapsulation) การใช้ไลโปโซม (liposomes) หรือการขึ้นรูปเป็นเม็ดบีดเลต (beadlets) ช่วยลดการเสื่อมสภาพของสารในระหว่างกระบวนการผลิตอาหารสัตว์และการเก็บรักษาผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร นอกจากนี้ การพัฒนาสารสกัดในรูปของน้ำมันโอเลโอเรซิน (oleoresin) ยังช่วยเพิ่มความสะดวกในการนำไปผสมในผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง

ความเสถียรและการจัดการหลังการผลิต

หนึ่งในความท้าทายที่สำคัญที่สุดคือ “ความไม่คงตัว” ของโครงสร้างโมเลกุลแอสตาแซนธิน

• อุณหภูมิ: การสัมผัสอุณหภูมิที่สูงกว่า 60 องศาเซลเซียสเป็นเวลานาน จะเร่งกระบวนการออกซิเดชันและการเปลี่ยนแปลงไอโซเมอร์ของสาร
• การบรรจุ: ผลิตภัณฑ์แอสตาแซนธินควรเก็บในภาชนะทึบแสง และมีการเติมไนโตรเจนเพื่อไล่ออกซิเจนออกจากบรรจุภัณฑ์ เพื่อช่วยรักษาคุณภาพและความคงตัวของสารให้ยาวนานมากกว่า 1 ปี
• การบรรจุ: เนื่องจากแอสตาแซนธินเป็นสารที่ละลายในไขมัน การรับประทานร่วมกับอาหารที่มีไขมันจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการดูดซึมได้มากกว่าการรับประทานในขณะท้องว่างหลายเท่า

บทสรุปและข้อเสนอแนะ

จากการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงลึก แอสตาแซนธินมิได้เป็นเพียง “สารให้สี” เท่านั้น แต่เป็น “สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ” ที่มีศักยภาพสูงในการยกระดับแนวทางการดูแลสุขภาพเชิงป้องกัน ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีด้านการเพาะเลี้ยงสาหร่าย H. pluvialis รวมถึงกระบวนการสกัดที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ได้ช่วยลดข้อจำกัดด้านต้นทุนและเพิ่มความพร้อมของวัตถุดิบในเชิงพาณิชย์

ในอนาคต มีแนวโน้มที่จะเห็นการประยุกต์ใช้แอสตาแซนธินในฐานะสารบำบัดเสริม (adjuvant therapy) สำหรับโรคที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบเรื้อรัง เช่น โรคทางระบบประสาทและโรคเมตาบอลิซึม อย่างไรก็ตาม การเลือกใช้ผลิตภัณฑ์ที่ผ่านกระบวนการทำลายผนังเซลล์อย่างสมบูรณ์และมีความเสถียรสูงยังคงเป็นปัจจัยสำคัญ เพื่อให้ร่างกายสามารถได้รับประโยชน์จากสารชนิดนี้ได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ

รายละเอียดผลิตภัณฑ์เพิ่มเติม

สำหรับผู้ที่สนใจการดูแลสุขภาพด้วยสารสกัดแอสตาแซนธินจากสาหร่าย Haematococcus pluvialis คุณภาพสูงจาก AstaPure™ สูตรผสมวิตามินอี และลูทีน สามารถดูข้อมูลผลิตภัณฑ์ได้ที่ ผลิตภัณฑ์ AstaPure™